Dışkı kontrolü, bağırsak, pelvik taban kasları, anal sfinkter ve sinir sisteminin birlikte çalışmasıyla sağlanır.

Bu sistemin herhangi bir bileşeninde problem olduğunda kaçırma gelişebilir.

En sık nedenler:

• Pelvik taban kas disfonksiyonu
• Anal sfinkter zayıflığı veya koordinasyon bozukluğu
• Kronik kabızlık (taşma tipi kaçırma)
• İshal veya bağırsak hassasiyeti
• Sinir sistemi hastalıkları (MS, diyabetik nöropati vb.)
• Pelvik cerrahiler veya travmalar
• Uzun süreli yanlış tuvalet alışkanlıkları

Özellikle kronik kabızlık, zamanla kasların kontrolünü bozarak kaçırmaya yol açabilir.

• Gaz tutamama
• İç çamaşırında lekelenme
• Ani tuvalet ihtiyacı ve yetişememe
• Dışkı sonrası tam temizlenememe hissi
• Tuvalet kontrolünde azalma

Bu belirtiler hafif bile olsa değerlendirilmelidir.

Evet, sık görülen bir durumdur.

Uzun süreli kabızlıkta:

• Bağırsakta sert dışkı birikir
• Daha yumuşak dışkı bu kitlenin etrafından sızabilir

Bu duruma taşma (overflow) inkontinans denir.

Ayrıca kronik ıkınma:

• Pelvik taban kaslarını zayıflatabilir
• Sfinkter kontrolünü bozabilir

Pelvik taban kasları ve anal sfinkter:

• Dışkıyı tutar
• Uygun zamanda gevşeyerek boşaltım sağlar

Eğer bu kaslar:

• Zayıfsa → tutma zorlaşır
• Aşırı gerginse → koordinasyon bozulur

Her iki durumda da kaçırma görülebilir.

Yani problem sadece güç değil,
kasların doğru zamanda doğru şekilde çalışamamasıdır.

Biz dışkı kaçırmayı sadece bağırsak problemi olarak değil,
pelvik taban–sinir sistemi–bağırsak ilişkisi üzerinden ele alıyoruz.

Tedavi yaklaşımımız:

1. Bireysel değerlendirme

Kaçırmanın nedeni netleştirilir.

2. Pelvik taban fonksiyonunun düzenlenmesi

• Kuvvetlendirme ve endurans (gerekiyorsa)
• Gevşeme ve koordinasyon eğitimi

3. Bağırsak eğitimi

• Tuvalet zamanlaması
• Dışkılama refleksinin düzenlenmesi

4. Nefes ve diyafram çalışmaları

Kas kontrolünü destekler.

5. Biofeedback

Hastanın kaslarını doğru kullanmayı öğrenmesini sağlar.

6. Günlük yaşam düzenlemeleri

• Beslenme
• Aktivite
• Tuvalet alışkanlıkları